Etiquetas

, , , , , ,

Verbas mudas,

verbas baleiras,

verbas alleas,

verbas que ao brotar do interior

coma bágoas dun sol ferido

perden esa voz que dentro de min reverberaba

mais que semella non ter sentido

para os que din oír e non escoitan.

Verbas que tornan xeroglíficas,

que se entrelazan e desfán

co aire amargo da noite prematura

e coma puñais voltan directas a min,

a vendetta de telas liberado

desa gaiola miña interna antes de tempo.

Mais non hai marcha atrás,

a chave xa non pode xirar en sentido contrario,

xa non é dona das verbas que fuxiron desa caverna

na que durante tanto tempo gardaran sono profundo.

Que facer se non entenden?

Que facer se non saben ler as verbas que voan co vento?

Non hai palabras que basten para pór nome á dor

e que sexa comprendida polos que non a senten?

Verbas mudas,

verbas baleiras,

verbas alleas,

verbas que ao brotar do interior

coma bágoas dun sol ferido

perden esa voz que dentro de min reverberaba

mais que semella non ter sentido

para os que din oír e non escoitan.

 Pode que porque non existan verbas capaces de falar,

tan só voan.


A tódalas mulleres Rokitansky que día a día loitan por sobrevivir, por aportar luz á escuridade e por aprender a convivir con ela cando marcha a luz nas noites de tormenta. Ás incomprendidas e aos que non comprenden.

Anuncios